Sander's Tweakblog

Hoofdstuk 1 deel 2

Ik moest nadenken, maar toch vrij snel bedacht ik me ineens hoe de Prins en Prinses magiërs zich vroeger noemden. De bron der magie, door vuur geschapen. Oftewel, de Vuurmeesters. Sarah keek me aan en ze zei, 'jij bent er één van.'
'Niet helemaal,' zei ik, 'de Vuurmeesters beschreven nieuwe spreuken om zo hun gaven nog verder uit te breiden. Mijn kennis komt uit dit boek.' Ik wees naar mijn Boek der Schaduwen. Dit was een bijzonder boek, soms leek het wel z'n eigen leven te hebben. Nieuwe spreuken verschenen erin, en soms moest ik die er zelf aan toevoegen. Zonder het te weten bewees ik nu dat ik inderdaad een Vuurmeester ben.
Ik keek weer in het boek over Magie in de Oudheid, en las dat de afstammelingen van de Vuurmeesters nog jaarlijks met de Derde Maan een bespreking hadden.
'Wanneer is het de derde maan?' vroeg ik.
Sarah pakte haar pocket agenda en bladerde door de maand Maart. '30 maart volgens mijn agenda,' zei ze.
'Dat is dus nog ruim drie maanden,' zuchtte ik.

De volgende dag stonden Sarah en ik buiten, in de sneeuw, op de bus te wachten. Er waren grotten diep in een bergstreek in Frankrijk ontdekt, waarvan men vermoedde dat er vroeger vreemde en onverklaarbare dingen gebeurden. Althans, dat stond in de email die ik annoniem kreeg. Ook werd ik gevraagd of ik het wilde onderzoeken. Ik ben bekend als een goede archeologe, met een voorkeur voor het Occulte. Vervoer was voor mij geregeld vanaf Paris Nord. (treinstation)
'Julia, denk je dat het veilig is om hier aan mee te doen, ik vind het nogal vreemd.'
Ik had er zelf ook over na zitten denken, maar ik wist gewoon bijna zeker dat het goed zat. Hoewel de email annoniem was, stond er wel de geheime groet van de Orde van Hoge Magiërs in.
Sarah had de mail uitgeprint en las deze nog eenmaal door. 'Getekend "een vriend" geeft me al de rillingen.'
'Wil je alsjeblieft ophouden met zeuren?' vroeg ik.
Sarah zuchtte en schudde haar hoofd.

Een uur later zaten we in de hogesnelheidstrein die naar Parijs ging. Sarah was lichtelijk verbaasd dat ik naast mijn 'Julia Design Laptop', mijn zwaard en mijn kleding ook nog mijn gitaar bij me had. 'Voor vermaak van de overige Vuurmeesters,' zei ik.
Dat klopte ook, want er werd gevraagd om indien mogelijk een muziekinstrument mee te nemen. De rest van de treinreis die drie uur duurde zaten we over onbelangrijke zaken te praten